Ata ishin shumë shokë, bënin çdogjë për njëri tjetrin, por një ditë u gjenden në shkretëtirë pa ujë…

©Ebtikar/shutterstock

Xhimi dhe Xhoni ishin shokë të ngushtë. Ata debatonin me njëri tjetrin për shumë arsye, por kurrë nuk hoqën dorë nga miqësia e tyre.

Ata shkuan në kërkim të një pune dhe vizituan shumë vende për të fituar më shumë para. Ata kaluan nëpër vende të ndryshme, fshatra, qytete, pyje, plazhe dhe mbështetën njëri-tjetrin gjatë gjithë rrugëtimit të tyre.

Një ditë ata arritën në shkretëtirë dhe kishin shumë pak ushqim dhe ujë. Jimmy i tha Johnny-t të hante gjysmën e sasisë së ushqimit dhe më pas pasi të lodhen shumë dhe të ndjehen sikur nuk mund të bëjnë një hap, mund të hanë gjysmën tjetër dhe të kursejnë ujë për përdorim të mëvonshëm.

Megjithatë Xhoni nuk u pajtua. Ai donte të pinte ujë pasi kishte shumë etje. U grindën me njëri-tjetrin për të pirë ujë. Xhimi e goditi Xhonin dhe ata ecën në heshtje. Ata vendosën të hanë dhe të vazhdojnë udhëtimin e tyre. Johnny shkroi në rërë, “Shoku im më i mirë më goditi me shuplakë!”

Ata ndanë sasinë e pakët të ushqimit dhe ujit dhe më në fund arritën në një oaz. Ata ishin shumë të lodhur dhe pasi kaluan nëpër shkretëtirën e thatë dhe të nxehtë. Xhoni ishte shumë i lumtur kur pa oazin dhe u argëtua shumë në ujë. Ndërsa ata të dy po laheshin. Xhoni ishte pak i pakujdesshëm dhe filloi të llupej. Xhimi nxitoi drejt tij dhe e shpëtoi Xhonin nga rënia pa frymë në thellësi të ujit.

Xhoni përqafoi mikun e tij dhe e falënderoi. Ata bënë një sy gjumë të vogël dhe vendosën të largoheshin nga vendi. Ata ishin gati të largoheshin dhe Xhoni gdhendi diçka në shkëmb.

Ishte, “Shoku im më i mirë më shpëtoi jetën!”

Xhimi pyeti “Pse po i shënonit të gjitha këto këtu Xhoni?”  ai u përgjigj: “Ti më godite, unë shkrova në rërë. Sigurisht që nuk ishte mirë. Megjithatë, nëse shkoni dhe shihni rërën, nuk mund të gjeni asnjë letër të shkruar në rërë. Tani e kam gdhendur të mirën në gur, dhe ajo do të mbetet përgjithmonë!”

Mësimi:

Duhet të harrojmë të këqijat që na janë bërë dhe të gdhendim të mirat në gur. Nuk duhet të nxitohemi dhe të marrim vendime përfundimtare duke u bazuar në situata të veçanta të përkohshme. Një gabim i vogël falet për të mos humbur një shok të madh.