“Çoja këto gruas time në shtëpi”, i tha shërbëtorit… Kur shkoi për të ngrënë nuk gjeti asgjë gati

©Wikimedia Commons

Një herë një fermer bleu një pulë të pjekur dhe një shishe me lëng frutash të freskët si dhuratë për pronarin e tij.

Pronari donte t’i dërgonte këto gjëra në shtëpinë e tij, prandaj thirri shërbëtorin e tij.

Pronari ishte dinak dhe nuk donte që shërbëtori i tij të dinte për ushqimin. Kështu, ndërsa i jepte ato gjëra, ai tha:

“Çoji këto në shtëpinë time, dhe bëj kujdes të mos e heqësh mbulesën përndryshe zogu do të fluturojë larg dhe mos e hap shishen pasi është e mbushur me helm edhe nëse nuhat do të vdesësh. Kupto?”

Shërbëtori tundi kokën në shenjë miratimi.

Shërbëtori e njihte shumë mirë zotërinë e tij dhe dyshoi. Kështu, gjatë rrugës për në shtëpi, shërbëtori gjeti një cep të rehatshëm dhe u ul me gjërat. Kur hoqi pëlhurën, ai pa pulë të pjekur dhe shishe me lëng.

Ai hëngri pulë të plotë dhe piu të gjithë lëngun.

Nga ana tjetër, pronari arriti në shtëpinë e tij gjatë kohës së drekës dhe i kërkoi gruas së tij që t’i shërbente ushqimin.

Gruaja e tij tha: “Prit pak. Ushqimi nuk është përgatitur ende.”

Pronari tha: “Më jep pulën dhe lëngun e shishes që të solli shërbëtori. Kjo do të mjaftojë.”

Gruaja e tij u përgjigj se shërbëtori i tij nuk kishte ardhur ende në shtëpi. Pronari u zemërua shumë dhe pa thënë asgjë dhe pa ngrënë ushqim, ai u kthye në vendin e tij të punës për të gjetur shërbëtorin e tij.

Me të mbërritur në vendin e punës, ai pa se shërbëtori po flinte i qetë.

Pronari e zgjoi atë duke i bërtitur: “Ku janë gjërat që të dhashë për të çuar në shtëpi?”

Shërbëtori i pafajshëm u përgjigj: “Zotëri, ndërsa po kthehesha në shtëpi, frynte aq shumë erë sa lecka që mbulonte zogun u largua dhe siç thatë ju sapo fluturoi pëlhura, fluturoi edhe zogu.

Duke parë këtë, pata frikë se do të më ndëshkonit, kështu që hapa shishen dhe piva lëngun të gjithin dhe tani jam shtrirë këtu dhe po pres që të vijë vdekja.”