“Kam ardhur të mësoj të vërtetën e jetës”, i tha studiuesi… “Më sill një listë të gjërave që di”, iu përgjigj murgu

©Wikimedia Commons

Një herë, një studiues i shquar dhe i famshëm, i njohur mirë në shkrimet e shenjta, shkoi te një murg i vjetër dhe i tha: “Dua të mësoj të vërtetën e madhe të jetës. Ju lutem më udhëzoni.”

Murgu i vjetër pyeti: “Kush je ti?”

Dijetari tha: “Nuk më njeh? Unë jam një studiues i ditur në shumë shkrime të shenjta dhe kam një reputacion të madh në këtë qytet. Kam studiuar shumë shkrime tt shenjta, por ende nuk mund ta gjeja të vërtetën. Unë erdha tek ju me shpresën për të gjetur të vërtetën.”

Murgu i vjetër tha: “Ju lutem t’i sillni me shkrim ato që dini, sepse ato që dini tashmë, nuk kanë nevojë për edukim. Do të përfitoni vetëm nëse flasim për çështje që nuk i dini.”

Dijetari u kthye dhe filloi të shkruante. Ai kishte aq shumë njohuri sa kaluan tre vjet duke shkruar të gjitha këto.

Pas tre vjetësh, studiuesi u kthye te murgu i vjetër me çantën e mbushur me mijëra faqe.

Duke parë një grumbull kaq të madh faqesh, Murgu i tha: “Në këtë moshë, nuk do të mund të lexoj kaq shumë. Bëjeni më koncize.”

Studiuesi u kthye dhe filloi të shkruante abstrakt. Atij iu deshën tre muaj.

Pas tre muajsh, ai u kthye te Murgu. Këtë herë ai kishte shumë më pak faqe me vete, por ende ishin qindra faqe.

Murgu i vjetër tha: “Edhe kjo është shumë. Trupi im është bërë i dobët. Sytë janë dobësuar sa nuk është e mundur as të lexosh kaq shumë. Më sill thelbin e tij.”

Dijetari u kthye dhe pas shtatë ditësh u kthye me disa faqe me thelbin e dijes së tij të shkruar në të.

Murgu i vjetër e pa dhe tha: “Mund ta shohësh dhe vetë se jam vërtet i moshuar dhe nuk di të lexoj shumë. Kur do ta kuptosh… Shko bëje më koncize.”

Sapo e dëgjoi atë, studiuesi i njohur e kuptoi atë që murgu po përpiqej të thoshte. Dijetari shkoi menjëherë në një dhomë tjetër dhe solli një letër të bardhë.

Duke e parë atë, murgu plak buzëqeshi dhe i tha: “Kjo letër bosh do të thotë se unë jam bosh, plotësisht bosh. Tani ju jeni të kualifikuar të dini, të mësoni, sepse e keni kuptuar shumë bazën që nuk dini asgjë.”

Mësimi:

Hapi i parë drejt të mësuarit është – të dini se nuk dini asgjë. Ky akt kërkon guxim të madh, për ta pranuar. Për të mësuar duhet të ç’mësojmë. Për t’i mbushur mendjen dikujt ose vetes, duhet ta zbrazim fillimisht.