Klienti që largohej pa paguar dhe pronari që nuk ia prishte terezinë…

©shutterstock

Pranë stadiumit ishte një dyqan ku zakonisht shërbehej dreka. Shumë njerëz shkonin atje për të konsumuar vaktin.

Një herë një klient që shkonte atje, vuri re se një person hyri kur ishte e mbushur me njerëz dhe duke përfituar nga turma, pasi kishte drekuar, u largua fshehurazi pa paguar.

Të nesërmen, ndërsa personi po hante, ai klient i tregoi fshehurazi pronarit të atij restorantipër të.

Me të dëgjuar këtë, pronari i dyqanit të mëngjesit buzëqeshi dhe tha: “Lëreni të shkojë. Ne do të flasim për të më vonë.”

Si zakonisht, pasi hëngri drekën, ai burrë shikoi përreth dhe duke përfituar nga turma, u largua në heshtje pa paguar ushqimin që hëngri.

Pasi ai u largua, burri e pyeti pronarin, “Tani, më trego pse e latë atë njeri të shkojë?”

Pronari iu përgjigj: “Zotëri, ju nuk jeni vetëm, shumë klientë të rregullt e kanë vënë re dhe më kanë treguar për të. Ky njeri ulet para dyqanit tim dhe kur sheh se ka turmë, hyn fshehurazi dhe ha. Unë gjithmonë e shoh atë, por e injoroj dhe kurrë nuk e ndalova ose e kapja, kurrë nuk u përpoqa ta fyej.”

Klienti u hutua dhe pyeti: “Pse kështu?

Pronari u përgjigj: “Sepse mendoj se turma në dyqanin tim është për shkak të lutjes së këtij njeriu…

Ai ulej para dyqanit tim dhe lutej që dyqani të mbushej me njerëz, sepse nëse ky dyqan është i mbushur me njerëz, ai mund të hyjë shpejt, të hajë dhe të largohet.

…dhe sigurisht ka gjithmonë turmë kur ai hyn. Unë nuk dua të ftoj fatkeqësinë duke ndërhyrë ndërmjet lutjeve të tij dhe pranimit të lutjes nga Zoti. Unë do t’i jap gjithmonë ushqim dhe kurrë nuk do ta ofendoj dhe nuk do t’i kërkoj para”.

Lutja mundëson gjithçka.