“Pse më kap mua kur ke të tjerë plot”, i tha zogu… Gjuetari e lëshoi por me një kusht

©Rudmer Zwerver/shutterstock

Një herë një gjahtar shkoi në një pyll për gjueti. Atje ai kapi një zog.

Zogu i tha gjahtarit: “Duhet të kesh ngrënë shumë kafshë të mëdha. Si mund të të kënaqë mishi i trupit tim të vogël? Nëse më lë të shkoj, do të të jap tre këshilla, por me një kusht dhe kushti është që…

Këshillën e parë do t’jua jap ndërsa jam akoma në dorën tuaj, të dytën kur të jem në çati dhe të tretën nga maja e pemës”.

Zogu vazhdoi: “Kur të kesh dëgjuar të tre këshillat, do ta konsiderosh veten si njeriu më me fat në tokë.”

Ndërsa ishte ulur në dorën e gjahtarit, zogu tha. “Këshilla e parë: Mos u besoni fjalëve të pamenda të të tjerëve.”

Edhe pasi dëgjoi këtë këshillë të parë, gjuetari e la zogun të shkonte nga dora në çati nga ku zogu tha: “Këshilla e dytë: Mos u pendoni për atë që ka kaluar…”

Pasi i tha këshillën e dytë, zogu i tha atij se trupi i tij përmbante një perlë të çmuar që peshonte njëqind gram dhe mund të ishte e tija, por tani ajo është zhdukur.

Duke dëgjuar këtë gjuetari filloi të dëshpërohej për humbjen e perlës.

Duke parë këtë zog e pyeti: “Pse je i trishtuar? A nuk më dëgjove kur të thashë mos u pendo për të kaluarën… Gjithashtu të thashë që mos u beso fjalëve të pamenda të të tjerëve…”

Kur thashë se kam njëqind gram perlë në stomak, a nuk mund të mendoni se unë vetë peshoj 80 gram, atëherë si mund të kisha një perlë që peshon njëqind gram brenda meje.

Duke ardhur në vete, gjahtari kërkoi këshillën e fundit kur zogu ishte në majë të pemës.

Zogu u përgjigj: “Duke parë se si i dëgjuat dy të parat, pse të shpërdoroj të tretën…” dhe fluturoj larg.

Cila do të kishte qënë këshilla e tretë e zogut…

Mësimi:

Duhet të mësojmë nga zogu se zgjuarsia jonë mund të na shpëtojë në momentet kritike kur vërtetë jemi zënë ngusht apo e kemi punën pisk. Ndërsa nga gjahtari mund të mësojmë se lakmia dhe marrëzia na lënë duarbosh gjithnjë.