“Si janë njerëzit e këtij qyteti?”, e pyesnin kalimtarët… Plaku nuk jepte kurrë të njëjtën përgjigje

©Wikimedia Commons

Në një vend të largët jetonte një plak i mençur.

Plakut i pëlqente të shikonte kalimtarë siç ishin tregtarët nga një qytet tjetër dhe fshatarë që shkonin në qytete të tjera për të shitur prodhimet e tyre. Kështu, çdo ditë ai ulej në një stol të vendosur jashtë qytetit për të parë njerëzit që kalonin pranë atij qyteti.

Kur ai ulej atje, nipi i tij shkonte me të atje dhe luante gjatë gjithë kohës derisa të ktheheshin në shtëpi.

Një ditë, një udhëtar iu afrua dhe filloi të bisedonte me të.

Udhëtari pyeti: “O plak ti ke jetuar në këtë qytet, si janë njerëzit e këtij qyteti?”

Plaku e pyeti: “Nga je? Si janë njerëzit atje në qytetin tuaj??”

Udhëtari u përgjigj: “Unë jam nga qyteti nga prapa maleve. Njerëzit atje nuk janë shumë interesantë. I shoh shumë të ftohtë, të poshtër dhe të mbyllur”

Plaku me shikim të trishtuar u përgjigj: “Edhe njerëzit këtu janë të këqij, jo miqësorë apo dhe të ftohtë në karakter.”

Pas kësaj përgjigje, udhëtari u largua dhe vazhdoi udhëtimin e tij.

Po atë ditë, pak më vonë plaku pa një tjetër udhëtar që i afrohej. Ata të dy biseduan për pak dhe madje ai udhëtar përfundoi duke i bërë të njëjtën pyetje plakut.

Udhëtari pyeti: “Si janë njerëzit që jetojnë këtu?”

Plaku e pyeti: “Nga je? Si janë njerëzit në qytetin tuaj?”

Udhëtari u përgjigj: “Unë jam nga qyteti nga prapa maleve. Njerëzit atje janë shumë bujarë, të sjellshëm dhe miqësorë.”

“Epo, edhe këtu do të gjeni njerëz bujarë, miqësorë dhe të ngrohtë.” u përgjigj plaku.

Pas pak edhe ai udhëtar u largua. Nipi i tij i madh që po luante pranë tij e shikonte të gjithë këtë.

Kështu, fëmija iu afrua gjyshit dhe i tha: “O gjysh, ti po thua gënjeshtra. Nuk është e hijshme. Ti më mësove të mos gënjej dhe megjithatë u ke thënë gjëra të ndryshme për qytetin tonë.”

Plaku mbajti nipin e tij në prehër dhe tha: “Gjatë atyre shkëmbimeve nuk thashë asgjë. Ata vetë thanë se si i shihnin gjërat. Gjithçka që bëra ishte pasqyrimi dhe reflektimi i ideve të tyre dhe mënyrave të tyre të jetesës.”

Mësimi:

Nëse zgjohemi në mëngjes dhe e shohim botën si miqësore, bashkëpunuese dhe dobiprurëse atëherë ajo ashtu do të jetë. Nëse zgjohemi në mëngjes dhe e shohim botën sikur të gjithë janë kundra nesh, sikur po nga shtyn në kurth, armiqësore, apo me njerëz të ftohtë, atëherë ajo ashtu do të jetë.

Mënyra sesi e shohim botën është mënyra sesi e shohim veten.

Mënyra se si i gjykojmë të tjerët ose mendojmë për të tjerët është thjesht reflektim i të menduarit dhe qëndrimit tonë.