“Si shpjegohet që je kaq i qetë?”- e pyetën farkëtarin… Mos mbani merak, ju liroj unë sapo të hidhemi nga mali,-tha ia

©MutualArt

Në Romën e lashtë, jetonte një farkëtar i cili ishte i famshëm në të gjithë botën për aftësitë e tij të pakrahasueshme. Çfarëdo që të bënte, ishte e pathyeshme. Prandaj, gjërat e bëra nga ai farkëtar ishin të respektuara në të gjithë botën dhe shiteshin në tregjet e largëta.

Një herë Roma u sulmua dhe humbi luftën. Shumë personalitete kryesore që ishin në Romë u kapën. Gjithsej tridhjetë burra të shquar të Romës u kapën dhe ai farkëtar ishte njëri prej tyre. I lidhën me zinxhirë dhe i çuan për t’i hedhur nga malet.

Ndërsa ata ishin në buzë të malit, njëzet e nëntë nga ata burra të lidhur me zinxhirë po qanin, i vetmi person që nuk qante ishte kovaçi.

Ndërkohë njëri prej tyre e pyeti kovaçin: “Si je kaq i qetë? Së shpejti, do të na hedhin nga këtu, do të na lënë të hanë kafshët e egra.

Ky farkëtar u përgjigj: “Mos u shqetëso, unë jam farkëtar dhe gjithë jetën kam bërë pranga dhe çelësa. Unë e di se si t’i zhbllokoj ato… Mos u frikësoni. Sapo të hidhemi, do të zgjidh veten dhe pastaj do t’ju ndihmoj të gjithëve. Mos kini frikë.”

Ata burra morën guxim dhe u mbushën me shpresë.

Tani, të gjithë burrat u hodhën nga malet. Të gjithë ata mbijetuan dhe u tërhoqën zvarrë dhe disi arritën te farkëtari.

Kur arritën tek ai, panë se kovaçi po qante. Njëri prej tyre pyeti: “Çfarë ka ndodhur? Pse po qan? Pikërisht tani po na jepje kurajo dhe dukeshe i relaksuar. Çfarë ndodhi tani?”

Farkëtari u përgjigj: “Po qaj sepse tani kur i pashë nga afër këto pranga, pashë firmën time në to, këto pranga qenkan bërë nga unë.

Prangat e bëra nga unë nuk mund të thyhen. Sikur të ishte bërë nga dikush tjetër, unë mund ta kisha thyer, por këto që janë bërë nga dora ime nuk mund të thyhet as nga unë. Tani, nuk është e mundur të ikësh nga këtu. Do të na hanë kafshët e egra dhe do të vdesim.”

Kjo është historia e çdo njeriu të kësaj bote. Një ditë, do të zbuloni se keni vdekur nga zinxhirët e krijuar vetëm nga ju.

Emri i gjithë këtij parimi është Karma.

Ju vetë, bëni këto kafaze dhe kur mbylleni në të dhe as nuk e kuptoni se të gjitha dyert dhe rrugët e shpëtimit ishin mbyllur nga ju vetë dhe nuk mund t’u shpëtoni.