Unë kam ndryshuar – kam filluar t’i largoj njerëzit dhe të respektoj më shumë veten time…

©shutterstock

Të paturit e vetë-respektit është hapi i parë në rrugën drejt vetë-pranimit. Duhet të kuptojmë vlerën tonë, të pranojmë vlerat tona, natyrën tonë të vërtetë dhe të pranojmë veten ashtu siç jemi.

E gjitha rezulton në të qenët lloji i personit që ju me të vërtetë dëshironi të jeni pa e pasur aspak problem se çfarë mund të thotë dikush për këtë. Ka të bëje me të paturit guximi të qëndroni në këmbë për veten tuaj dhe të flisni për gjëra që ju shqetësojnë, ose më keq, ju dëmtojnë.

Kur të arrini më në fund atë fazë, bëheni më të vetëdijshëm se kush jeni, dhe kështu fillon procesi i transformimit.

Ju e kuptoni që gjërat ishin të paqarta për një kohë të gjatë, dhe tani e dini se është më në fund koha për të marrë situatën në duart tuaja!

Këtu janë 20 gjëra që keni filluar të bëni sepse tani keni respekt për veten:

Ju keni filluar ta vendosni veten në krye të listës së përparësive. Jo se është egoiste, por kush tjetër do të kujdeset për ju nëse nuk do ta bësh vetë atë?

Të keni ndaluar së pranuari falje dhe fjalë të pakuptimta që nuk pasohen nga veprime të vërteta. Fjalët janë të cekëta. Veprimet janë ato që kanë më shumë rëndësi.

Më në fund e kuptoni që nuk keni përgjegjësi të kujdeseni për problemet e njerëzve të tjerë. Çështjet e tyre janë të tyret. Duke futur hundët aty ku nuk ju takon vetëm sa mund të ndizl zjarrin më shumë.

Mos rrini më duarkryq ndërsa njerëzit po shterojnë energjinë tuaj duke u ankuar për problemet e tyre në jetë që në njëfarë mënyre magjike gjithmonë mbesin të njëjta. Sepse, ndryshe nga ata, ju keni vendosur të bëni ndryshimin brenda vetes.

Ndërpritni të gjitha marrëdhëniet toksike që ju shkaktuan dhimbje për një kohë të gjatë. Asgjë e mirë nuk mund të rezultojë duke dhënë shanse të dyta për njerëzit që vetëm përfitojnë nga ju.

Mos i justifikoni më veprimet e tua me të tjerët. Vetëm ju duhet të vendosni se çfarë do të bëni me jetën tuaj. Nuk ka më sqarime se pse po takoni dikë apo pse keni ndërruar punë.

Përgjigjuni mesazheve të njerëzve kur e ndjeni ta bëni. Nuk është e pasjellshme, as egoiste. Quhet vetë-kujdes. Është e natyrshme të doni hapësirë ​​për veten tuaj.

Të shkoni në shtëpi kur ndjeni për ta bërë. Apo të mos dilni kur doni të qëndroni në shtëpi. Më në fund keni arritur në përfundimin se nuk duhet ta jetoni jetën tuaj sipas disa rregullave injorante, të pranuara nga shoqëria.

Ju e keni kuptuar se pritshmëritë e njerëzve për ju nuk duhet t’ju mbajnë larg nga të gjitha gjërat që dëshironi të arrini. Ju nuk i keni askujt borxh asgjë. Çdo person ekziston si një kombinim krejtësisht unik i idealeve dhe virtyteve, dhe ne jemi të gjithë shumë të ndryshëm. Pra, është thjesht e natyrshme të kemi një këndvështrim të veçantë për gjithçka rreth nesh.

Përqafoni ndryshimin pa pasur frikë prej tij. Është një nga parimet kryesore të jetës. Pavarësisht sa i rezistojmë, ndryshimi është i pashmangshëm.

Të mos e ekspozoni më intimitetin tuaj në mediat sociale, sepse seksioni i komenteve dhe pëlqimeve nuk do të portretizojnë kurrë jetën tuaj të vërtetë.

Mos u merrni më me njerëz, energjia e të cilëve thjesht nuk korrespondon me tuajën. Nuk ka nevojë për të detyruar gjëra që nuk janë reale.

Hiqni dorë nga mekanizmi i dëmshëm të përballimit të situatës duke pirë deri në harresë, sa herë që shpirtrat tuaj po shkojnë drejt fundit.

Mos u shqetësoni më nëse njerëzit mendojnë se mënyra e jetesës ose preferencat tuaja janë të ftohta apo jo. Çfarë mendojnë ata dhe si ndjehen për këtë është problemi i tyre dhe i askujt tjetër.

Të mos ndjeheni keq për të thënë jo, kur është e vetmja gjë që ndjejnë trupin dhe mendja juaj.

Ju keni mësuar se askush nuk duhet dhe askush nuk do ta tolerojë sjelljen tuaj të padurueshme. Pra, nuk ka më shpërthime në zemërim ndaj njerëzve që nuk meritojnë të merren me çështjet tuaja.

Nuk ka më përpjekje për t’i bindur të gjithë të ju pëlqejnë, dhe nuk ka më përpjekje për ta bërë veten një person që ata duan ta shohin.

Marrja e përgjegjësisë së plotë për jetën tuaj. Nuk ka më të ulesh dhe të presësh mundësitë që të vijnë dhe t’ju gjejnë.

Nuk ka më përparësi për njerëzit që ju shohin vetëm si mundësi.