“Mosha kuptohet më së miri në 4 gjëra: te druri i vjetër për t’u djegur, te vera e vjetër…”/ Thëniet më të Bukura të Bacon

©Wikipedia Commons

Francis Bacon, i njohur gjithashtu si Lord Verulam, ishte një filozof dhe burrë shteti anglez që shërbeu si Prokuror i Përgjithshëm dhe si Lord Kancelar i Anglisë.

Punimet e tij shihen si shtysë për zhvillimin e metodës shkencore dhe mbetën me ndikim gjatë revolucionit shkencor.

Për kënaqësinë e lexuesve tanë ne kemi sjellë një përmbledhje të thënieve më të bukura të një prej figurave më të larta të historisë së shkencës.

Në përfundim të leximit, si gjithnjë, jemi në pritje të lexojmë nga ju cilën prej thënieve mëposhtë pëlqyet më së shumti.

Mosha kuptohet më së miri në katër gjëra: te druri i vjetër për t’u djegur, te vera e vjetër për të pirë, te miqtë e vjetër për t’u besuar dhe autorët e vjetër për t’u lexuar.

Disa libra duhen shijuar, disa duhen gllabëruar, por vetëm disa duhen përtypur dhe tretur tërësisht.

Nëse një njeri dëshiron të fillojë me siguri të plotë, ai do të përfundojë në dyshime; por nëse ai do të kënaqet duke filluar me dyshime, ai do të përfundojë me siguri.

Shpresa është një mëngjes i mirë, por është një darkë e keqe.

Një njeri i mençur do të krijojë më shumë mundësi sesa gjen.

Imagjinata iu dha njeriut për ta kompensuar atë që ai nuk është; një sens humori për ta ngushëlluar për atë që është.

Filloni të bëni atë që dëshironi tani. Ne nuk jetojmë në përjetësi. Ne kemi vetëm këtë moment, që shkëlqen si një yll në dorën tonë – dhe shkrihet si një flok bore…

Njeriu preferon të besojë atë që ai preferon të jetë e vërtetë.

Mosha kuptohet më së miri në katër gjëra: te druri i vjetër për t’u djegur, te vera e vjetër për të pirë, te miqtë e vjetër për t’u besuar dhe autorët e vjetër për t’u lexuar.

Çudia është fara e dijes.

Paraja është një shërbëtore e madhe, por një pronare e keqe.

Është një fat i trishtuar që një njeri të vdesë shumë i njohur për të gjithë të tjerët, dhe ende i panjohur për veten e tij.

Detyra e artistit është gjithmonë të thellojë misterin.

Në mënyrë që drita të shkëlqejë kaq shumë, errësira duhet të jetë e pranishme.

Leximi të bën njeri të plotë; dhe të shkruarit një njeri të saktë. Prandaj, nëse një njeri shkruan pak, ai duhet të ketë një zgjuarsi aktuale; dhe nëse lexon pak, duhet të ketë shumë dinakëri që të duket se e di atë që nuk e di.

Vetëdija është fuqi.

Është e pamundur të duash dhe të jesh i mençur.

Në hakmarrje, njeriu është baraz me armikun e tij; por në tejkalimin e tij, ai është superior.

Lexoni për të mos kundërshtuar dhe ngatërruar, as për të besuar dhe marrë si të mirëqenë …por për të peshuar dhe konsideruar.

Ka dy mënyra për të përhapur dritën..të jetë qiriri apo pasqyra që e reflekton atë.
Nëse duam të arrijmë gjëra të paarritura më parë, duhet të përdorim metoda që nuk janë provuar më parë.

Sa më pak njerëzit flasin për madhështinë e tyre, aq më shumë mendojmë për të.

Shampanjë për miqtë e mi të vërtetë, dhimbje të vërtetë për miqtë e mi të rremë.

Nuk ka krahasim mes asaj që humbet duke mos pasur sukses dhe asaj që humbet duke mos u përpjekur.

Filozofia kur studiohet sipërfaqësisht, ngjall dyshime, kur hulumtohet tërësisht, e shpërndan atë.

Zoti, në fakt, ka shkruar dy libra, jo vetëm një. Natyrisht, të gjithë jemi të njohur me librin e parë që ai shkroi, domethënë Shkrimet. Por ai ka shkruar një libër të dytë të quajtur Krijimi.

E vërteta është kaq e vështirë për t’u thënë, ndonjëherë ka nevojë për trillime për ta bërë të besueshme.

Monumentet e zgjuarsisë i mbijetojnë monumenteve të pushtetit.

E vetmja gjë vërtet interesante është çfarë ndodh mes dy njerëzve në një dhomë.

Shkruani mendimet e momentit. Ato që vijnë pa i kërkuar janë zakonisht më të vlefshmet.

Gjarpri nëse dëshiron të bëhet dragua duhet të hajë veten.

Guximi i madh është rrallë pa ndonjë absurditet.

Historitë i bëjnë njerëzit të mençur; poezitë, mendjemprehtë; matematika, delikatë; filozofia, natyrorë, të thellë; moralë, seriozë; logjika dhe retorika, të aftë për të luftuar.

Vetmia më e keqe është të jesh i varfër nga miqësitë e vërtetë.

Kushdo që kënaqet në vetmi është ose bishë e egër ose zot.

Sepse një turmë nuk është shoqëri; dhe fytyrat nuk janë veçse një galeri fotografish; dhe i flasin veç një cimbali kumbues, ku nuk ka dashuri.

Natyra nuk mund të urdhërohet veçse duke iu bindur.

Një pyetje e matur është gjysma e mençurisë.

Paraja është si pleh organik, është e mirë vetëm nëse e shpërndani.

Pak filozofi e shtyn mendjen e njeriut drejt ateizmit, por thellësia në filozofi i afron mendjet e njerëzve drejt fesë.

Ai që nuk do të përdorë mjete të reja duhet të presë të këqija të reja; sepse koha është novatori më i madh.

Pjesa më e mirë e bukurisë është ajo që asnjë foto nuk mund ta shprehë.

Dëshmia më e mirë është përvoja.

Natyra shpesh fshihet, herë kapërcehet, rrallë shuhet.

Unë kurrë nuk do të jem plak. Për mua pleqëria është gjithmonë 15 vjet më e madhe se unë.

Prindërit që dëshirojnë t’i mësojnë fëmijët e tyre në rrugën që duhet të ndjekin, duhet të ndjekin rrugën në të cilën shtyjnë fëmijët e tyre.

E vërteta është bijë e kohës, jo e autoritetit.

Aftësitë natyrore janë si bimët natyrore; kanë nevojë për krasitje me studim.

Vuajtja ka një kufi; për t’u frikësuar, asnjë.

Një burrë duhet të bëjë mundësinë e tij, sa herë që ta gjejë atë.

Sepse askush nuk mund ta ndalojë shkëndijën dhe as të tregojë se nga mund të vijë.

Të kalosh shumë kohë në studime është përtaci; t’i përdorësh ato shumë për zbukurim, është dashuri; të gjykosh tërësisht sipas rregullave të tyre, është humori i një dijetari.

Nëse paratë nuk janë shërbëtori yt, ato do të jenë zotëria yt. Njeriu lakmues nuk mund të thuhet aq siç duhet se posedon pasuri, siç mund të thuhet se e zotëron atë.

Zgjidhni jetën që është më e dobishme dhe zakoni do ta bëjë atë më të këndshme.

Vdekja është një mik i yni; dhe ai që nuk është gati ta pranojë nuk është akoma në shtëpi.

Udhëtimi, tek të rinjtë, është pjesë e edukimit; tek i moshuari, një pjesë e përvojës. Ai që udhëton në një vend para se t’i njohë një hyrje në gjuhë, shkon në shkollë dhe jo për të udhëtuar.

Virtyti i begatisë është vetëpërmbajtja, virtyti i fatkeqësisë është guximi.

Librat duhet të ndjekin shkencat, dhe jo librat shkencorë.

Kërkoni së pari gjërat e mira të mendjes dhe pjesa tjetër do të sigurohet ose humbja e saj nuk do të ndihet.

Nëse një burrë është i mëshirshëm dhe i sjellshëm me të huajt, kjo tregon se ai është një qytetar i botës.