“Nëse lexoj një libër dhe ma bën të ftohtë të gjithë trupin, saqë asnjë zjarr…”/ Thëniet më të Bukura të Dikinson

©Apple TV+

Emily Elizabeth Dickinson ishte një poete amerikane.

Pak e njohur gjatë jetës së saj, ajo është konsideruar që atëherë si një nga figurat më të rëndësishme në poezinë amerikane.

Për lexuesit tanë ne kemi sjellë një koleksion të thënieve më të bukura të kësaj mjeshtreje poemash.

Nëse lexoj një libër dhe ma bën të ftohtë të gjithë trupin, saqë asnjë zjarr nuk mund të më ngrohë, e kuptoj që ishte poezi.

Nëse mund të ndaloj një zemër nga thyerja, nuk kam jetuar më kot.

Përgjithmonat janë të përbëra nga një grumbullim i të tanishmeve.

Fakti që nuk do të përsëritet më është ajo që e bën jetën kaq të ëmbël.

Duke mos ditur se kur do të vijë agimi, unë hap çdo derë.

Një çmenduri e vogël në pranverë është e dobishme edhe për Mbretin.

Mëngjesi pa ty është një agim i pakësuar.

Unë banoj në të mundshmen…

Të jetosh është kaq befasuese saqë nuk të mbetet kohë për asgjë tjetër.

Më sill një filxhan me perëndim dielli.

Bukuria nuk shkaktohet. Është.

Faleni Normalitetin Tim në një Botë Anormale.

Nuk di asgjë në botë që të ketë aq fuqi sa fjala. Ndonjëherë shkruaj një, dhe e shikoj, derisa fillon të shkëlqejë.

Shpirti duhet të qëndrojë gjithmonë i hapur, gati për të mirëpritur përvojën ekstatike.

Qentë janë më të mirë se qeniet njerëzore sepse dinë por nuk tregojnë.

Zemra dëshiron atë që dëshiron – ose përndryshe nuk i intereson.

E vërteta është kaq e rrallë, sa është e këndshme ta thuash.

Jini të dashur me prindërit tuaj sepse është një botë e frikshme dhe konfuze pa ta.

Më të dashurit e kohës, miqtë më të fortë të shpirtit – LIBRAT.

Jam jashtë me fenerë, duke kërkuar veten.

Ne nuk bëhemi më të vjetër me vitet, por më të rinj me ditët.

Unë nuk pretendoj të jem e thellë; por unë pretendoj për arsye të shëndoshë.

Derisa dashurova, nuk pata jetuar kurrë.

E ndjeva si strehë të flisja me ty.

Jeta është një magji kaq e hollë saqë gjithçka komploton për ta thyer atë.

Të dashuruarit nuk janë në gjendje të vdesin. Sepse dashuria është pavdekësi.

Dashuria është para jetës, pas vdekjes, fillimi i krijimit dhe eksponenti i frymëmarrjes.

Më shkruani për shpresën dhe dashurinë dhe për zemrat që duruan.

Gjeni ekstazë në jetë; thjesht ndjenja e të jetuarit është gëzim i mjaftueshëm.

Ne e kalojmë dashurinë si gjërat e tjera dhe e vendosim në një sirtar, deri në një shfaqje antike të modës si kostumet që mbanin gjyshërit.

Duhet të hyj, mjegulla po ngrihet.

Sjellja është ajo që bën një njeri, jo ajo që mendon, ndjen ose beson.

E shijova jetën.

Gjykoni me butësi për mua.

Ata që nuk e kanë gjetur parajsën poshtë, do të dështojnë edhe tek ajo më lart.

Unë kam qenë i përkulur dhe i thyer, por – shpresoj – në një formë më të mirë.

Ajo dashuri është gjithçka që ekziston, është gjithçka që dimë për dashurinë.

Nuk është se vdekja na lëndon, por të jetosh – na lëndon më shumë.

Të jesh gjallë──është Fuqi.

Siguresa e ngadaltë e së mundshmes ndizet nga Imagjinata.

Ata thonë se Zoti është kudo dhe megjithatë ne gjithmonë e mendojmë atë si disi të vetmuar.

Vdekja është një natë e egër dhe një rrugë e re.

Njerëzit kanë nevojë për kohë të vështira dhe trysni për të zhvilluar muskujt psikikë.

Miqtë e mi janë pasuria ime.

Sa herë që një gjë bëhet për herë të parë, ajo lëshon një demon të vogël.