“Një komb që nuk mund të kontrollojë burimet e tij të energjisë nuk mund të kontrollojë…”/ Thëniet më të Bukura të Obamës

©americanlibrariesmagazine.org

Barack Obama është një politikan amerikan që shërbeu si president i 44-të i Shteteve të Bashkuara të Amerikës. deri në vitin 2017.

Anëtar i Partisë Demokratike, ai ishte presidenti i parë afrikano-amerikan i Shteteve të Bashkuara.

Për kënaqësinë e lexuesve tanë ne kemi sjellë një koleksion të thënieve më të bukura të tij. Në përfundim të leximit presim nga ty të na thuash cilën prej thënieve mëposhtë pëlqeve më së shumti.

Një komb që nuk mund të kontrollojë burimet e tij të energjisë nuk mund të kontrollojë të ardhmen e tij.

Ndryshimi nuk do të vijë nëse presim një person tjetër, ose nëse presim një kohë tjetër. Ne jemi ata për të cilët po presim. Ne jemi ndryshimi që kërkojmë.

Mënyra më e mirë për të mos u ndjerë të pashpresë është të ngriheni dhe të bëni diçka. Mos prisni që gjëra të mira t’ju ndodhin. Nëse dilni dhe bëni disa gjëra të mira të ndodhin, do ta mbushni botën me shpresë, do ta mbushni veten me shpresë.

Një ndryshim është sjellë sepse njerëzit e zakonshëm bëjnë gjëra të jashtëzakonshme

Në historinë e pamundur të Amerikës, nuk ka pasur kurrë asgjë të rreme për shpresën.

Përballë shanseve të pamundura, njerëzit që e duan këtë vend mund ta ndryshojnë atë.

Unë jam i frymëzuar nga njerëzit që takoj në udhëtimet e mia – duke dëgjuar historitë e tyre, duke parë vështirësitë që kapërcejnë, optimizmin dhe mirësjelljen e tyre themelore. Unë jam i frymëzuar nga dashuria që njerëzit kanë për fëmijët e tyre. Dhe unë jam i frymëzuar nga vetë fëmijët e mi, sa shumë më mbushin zemrën. Ata më bëjnë të dëshiroj të punoj për ta bërë botën pak më të mirë. Dhe më bëjnë të dëshiroj të jem një burrë më i mirë.

Nëse jeni duke ecur në rrugën e duhur dhe jeni të gatshëm të vazhdoni të ecni, përfundimisht do të përparoni.

Nuk ka një Amerikë liberale dhe një Amerikë konservatore – ka Shtetet e Bashkuara të Amerikës.

Ne nuk ju kërkojmë të besoni në aftësinë tonë për të sjellë ndryshim, përkundrazi, ne ju kërkojmë të besoni në tuajën.

Një zë mund të ndryshojë një dhomë, dhe nëse një zë mund të ndryshojë një dhomë, atëherë ai mund të ndryshojë një qytet, dhe nëse mund të ndryshojë një qytet, mund të ndryshojë një shtet, dhe nëse ndryshon një shtet, mund të ndryshojë një komb, dhe nëse mund të ndryshojë një komb, mund të ndryshojë botën. Zëri juaj mund të ndryshojë botën.

Ajo që kam kuptuar është se jeta nuk ka shumë rëndësi nëse nuk jeni të gatshëm të bëni pjesën tuaj të vogël për t’i lënë fëmijët tanë – të gjithë fëmijëve tanë – një botë më të mirë. Çdo budalla mund të ketë një fëmijë. Kjo nuk të bën baba. Është guximi për të rritur një fëmijë që të bën baba.

Është e rëndësishme të sigurohemi që po flasim me njëri-tjetrin në një mënyrë që është shëruese, jo në një mënyrë që plagos.

Përqendrimi i jetës suaj vetëm në fitimin e parave tregon një varfëri ambicieje. Kështu po kërkon shumë pak nga vetja. Dhe do t’ju lërë të paplotësuar.

Është e vështirë të lëmë gjurmë në botë. Nëse do të ishte e lehtë, të gjithë do ta bënin. Por nuk është. Duhet durim, kërkon përkushtim dhe vjen me shumë dështime gjatë rrugës. Testi i vërtetë nuk është nëse i shmangeni këtij dështim, sepse nuk do të mundeni. Ka të bëjë me atë nëse e lini t’ju ngurtësojë ose të turpërojë deri në mosveprim, ose nëse mësoni prej tij; nëse zgjidhni të këmbëngulni.

Asgjë nuk mund të pengojë fuqinë e miliona zërave që bëjnë thirrje për ndryshim.

Historitë tona mund të jenë të veçanta, por destinacioni ynë është i përbashkët.

Ju nuk mund të lejoni që dështimet tuaja t’ju përcaktojnë. Duhet të lini që dështimet tuaja t’ju mësojnë.

Sa të kemi frymë, do të shpresojmë.

Ju mund t’i vendosni buzëkuq një derri. Ai ende një derr mbetet.

Vendi ku jeni tani nuk ka pse të përcaktojë se ku do të përfundoni.

Një traditë tjetër për politikën, një traditë (e politikës) që shtrihet nga ditët e themelimit të vendit deri në lavdinë e lëvizjes për të drejtat civile, një traditë e bazuar në idenë dhe bindjen se ajo që na lidh së bashku është më e madhe se ajo që na largon dhe se nëse mjaft njerëz besojnë në të vërtetën e atij propozimi dhe veprojnë sipas tij, atëherë mund të mos zgjidhim çdo problem, por mund të bëjmë diçka kuptimplote.

Shumë rrallë dëgjoj njerëz që pyesin se çfarë është ajo që kemi bërë për t’i bërë kaq të ngurtësuara zemrat e kaq shumë fëmijëve, ose çfarë mund të bëjmë kolektivisht për të korrigjuar busullën e tyre morale – me cilat vlera duhet të jetojmë.

Ne mund të mos jemi në gjendje ta ndalojmë të keqen në botë, por si e trajtojmë njëri-tjetrin varet tërësisht nga ne.

Ne do të zgjasim dorën nëse ju hapni grushtin.

Shpresa – Shpresa përballë vështirësive. Shpresa përballë pasigurisë. Guximi i shpresës! Në fund, kjo është dhurata më e madhe e Zotit për ne…Një besim në gjërat që nuk shihen. Një besim se ka ditë më të mira përpara.

Mendoj se ndoshta edukimi nuk na bën shumë dobi nëse nuk përzihet me djersë.

Uroj që vendi të ketë më pak juristë dhe më shumë inxhinierë.

Në momentin që ne bindim një fëmijë, çdo fëmijë, të kalojë atë prag, atë prag të bukur në një bibliotekë, ne ia ndryshojmë jetën përgjithmonë, për mirë.

Programi më i mirë kundër varfërisë është një arsim i klasit botëror.