“Një shtëpi inteligjente ndryshon nga një jointeligjente kryesisht në atë që zakonet…”/ Thëniet më të Bukura të John Dewey

©Wikimedia Commons

John Dewey ishte një filozof, psikolog dhe reformator arsimor amerikan, idetë e të cilit kanë qenë me ndikim në edukimin dhe reformën sociale.

Ai ishte një nga studiuesit më të shquar amerikanë në gjysmën e parë të shekullit të njëzetë.

Për kënaqësinë e lexuesve tanë ne kemi sjellë një koleksion të thënieve më të bukura të tij. Ne jemi të bindur se do t’i pëlqeni shumë, dhe presim të na thoni cilën prej tyre do të veçonit, si më të bukurën, ndër to.

Një shtëpi inteligjente ndryshon nga një jointeligjente kryesisht në atë që zakonet e jetës dhe marrëdhënieve që mbizotërojnë zgjidhen, ose të paktën ngjyrosen, nga mendimi shoqërues i ndikimit të tyre në zhvillimin e fëmijëve.

Ne nuk mësojmë nga përvoja… ne mësojmë nga reflektimi mbi përvojën.

Edukimi nuk është përgatitje për jetën; edukimi është vetë jeta.

Dështimi është mësimdhënës. Personi që me të vërtetë mendon mëson po aq shumë nga dështimet e tij sa nga sukseset e tij.

Jepuni nxënësve diçka për të bërë, jo diçka për të mësuar; dhe bërja është e një natyre të tillë që kërkon të menduarit; të mësuarit rrjedh natyrshëm.

Një problem i shprehur mirë është gjysmë i zgjidhur.

Ne mendojmë vetëm kur përballemi me një problem.

Vetja nuk është diçka e gatshme, por diçka në formim të vazhdueshëm përmes zgjedhjes së veprimit.

Çdo përparim i madh në shkencë ka ardhur nga një guxim i ri i imagjinatës.

Nëse i mësojmë studentët e sotëm siç i mësuam dje, ne u grabisim të nesërmen.

Uria jo për të pasur, por për të qenë.

Arti është mënyra më efektive e komunikimit që ekziston.

Ka ndryshim të madh midis të kesh diçka për të thënë dhe të kesh për të thënë diçka.

Njeriu i mirë është ai njeri që sado i padenjë moralisht të ketë qenë, po lëviz për t’u bërë më i mirë.

Qëndrimi më i rëndësishëm që mund të formohet është ai i dëshirës për të vazhduar të mësuarit.

Parimet dhe ligjet shkencore nuk qëndrojnë në sipërfaqen e natyrës. Ato janë të fshehura dhe duhet të hiqen nga natyra nga një teknikë aktive dhe e përpunuar hetimi.

Nxitja më e thellë në natyrën njerëzore është dëshira për të qenë i rëndësishëm.

Për të gjetur atë që dikush është i aftë të bëjë dhe për të siguruar një mundësi për ta bërë atë, është çelësi i lumturisë.

Për mua besim do të thotë të mos shqetësohesh.

Ne jetojmë gjithmonë në kohën që jetojmë dhe jo në një kohë tjetër, dhe vetëm duke nxjerrë në çdo kohë të tanishme kuptimin e plotë të secilës përvojë të tanishme jemi të përgatitur për të bërë të njëjtën gjë në të ardhmen.

E vetmja mënyrë për të shfuqizuar luftën është ta bëjmë paqen të duket heroike.

Arritja e një qëllimi është pikënisja për një tjetër.

Ashtu si toka, mendja është e fekonduar ndërsa ajo qëndron në përpunim, derisa pason një shpërthim i ri lulëzimi.

Qëllimi i edukimit është t’u mundësojë individëve të vazhdojnë edukimin e tyre vetë.

Për sa kohë që politika është hija e biznesit të madh, zbutja e hijes nuk do të ndryshojë thelbin.

Çudia është nëna e gjithë shkencës.

Kushdo që ka filluar të mendojë, vë në rrezik një pjesë të botës.

Nga të gjitha çështjet, komunikimi është më i mrekullueshëm.

Funksioni përfundimtar i letërsisë është të vlerësojë botën, ndonjëherë me indinjatë, ndonjëherë me pikëllim, por më e mira nga të gjitha të lavdërojë kur fatmirësisht është e mundur.

Dallimi më i dukshëm midis qenieve të gjalla dhe të pajeta është se të parët e ruajnë veten me rinovim.

Ndaloni së konceptuari edukimin si një përgatitje të thjeshtë për jetën e mëvonshme dhe bëjeni atë kuptimin e plotë të jetës së tanishme.

Përveçse në trajtimin e gjërave të zakonshme dhe frazave të kapura, duhet të përvetësohet, në mënyrë imagjinare, diçka nga përvoja e tjetrit, në mënyrë që t’i tregojmë atij me inteligjencë përvojën e vet.

Ekspertiza e shijes është njëherësh rezultat dhe shpërblim i ushtrimit të vazhdueshëm të të menduarit.

…kurrë mos lejoni që frika të përcaktojë se kush jeni dhe kurrë mos lejoni se nga keni ardhur të përcaktojë se ku po shkoni.

Nuk bëhet fjalë për një kurs të vetëm studimesh për të gjitha shkollat ​​progresive; do të nënkuptonte braktisje të parimit themelor të lidhjes me përvojat jetësore.

Ne mund ta çojmë një kalë te uji, por nuk mund ta bëjmë të pijë; ashtu siç mund ta mbyllim një njeri në një burg, nuk mund ta bëjmë atë të pendohet.