“Qeveria është e nevojshme jo sepse njeriu është vetvetiu i keq… por sepse njeriu është…”/ Thëniet më të Bukura të Hobbes

©Wikipedia Commons

Thomas Hobbes ishte një filozof anglez, i konsideruar si një nga themeluesit e filozofisë moderne politike.

Hobs është më i njohur për librin e tij të vitit 1651 Leviathan, në të cilin ai shpjegon një formulim me ndikim të teorisë së kontratës sociale.

Përveç filozofisë politike, Hobs kontribuoi në një sërë fushash të tjera, duke përfshirë historinë, jurisprudencën, gjeometrinë, fizikën e gazeve, teologjinë dhe etikën, si dhe filozofinë në përgjithësi.

Për kënaqësinë e lexuesve tanë ne kemi sjellë një koleksion me thëniet më të bukura të Hobsitm dhe si gjithnjë ne jemi në pritje të na thoni cilën prej thënieve mëposhtë pëlqyet apo vlerësuat më së shumti.

Qeveria është e nevojshme jo sepse njeriu është vetvetiu i keq… por sepse njeriu është prej natyrës më tepër individualist sesa social.

Kurioziteti është epshi i mendjes.

Ferri është e vërteta që shihet me shumë vonesë.

Scientia potentia est. Dija është fuqi.

Sepse e tillë është natyra e njeriut, që, sido që të jetë, ata mund të pranojnë se shumë të tjerë janë më të mprehtë, ose më elokuent, ose më të ditur; Megjithatë, ata vështirë se do të besojnë se ka shumë njerëz kaq të mençur sa ata vetë: sepse ata shohin zgjuarsinë e tyre pranë dhe njerëzit e tjerë në distancë.

Gjendja e njeriut . . . është kusht i luftës së të gjithëve kundër të gjithëve.

Koha e lirë është nëna e Filozofisë

Burimi i çdo krimi, është një defekt i të kuptuarit; ose ndonjë gabim në arsyetim; ose ndonjë forcë e papritur e pasioneve. E meta në të kuptuar është injoranca; në arsyetim, mendim i gabuar. Pra keqbërja e ka rrënjën e thellë tek injoranca, dhe një shoqëri injorante është shoqëri keqbërëse.

Kështu që në natyrën e njeriut, ne gjejmë tre shkaqe kryesore të grindjes: Së pari, Konkurrenca; Së dyti, Disidenca; Së treti, Lavdia. E para, i bën njerëzit të pushtojnë për të fituar; e dyta, për Sigurinë; dhe e treta, për Reputacionin.

“Homo homini lupus”, Njeriu është ujk për njeriun.

Forca dhe mashtrimi janë dy virtytet kryesore në luftë.

Fjalët janë kullota e njerëzve të mençur dhe paraja e budallenjve.

Ligji i parë dhe themelor i Natyrës, është të kërkosh paqen dhe ta ndjekësh atë.

Besëlidhjet, pa shpatën, nuk janë veçse fjalë dhe nuk kanë fuqi për të siguruar fare asnjë njeri.

Sepse nuk mund të ndodhë kurrë që lufta të ruajë jetën dhe paqja ta shkatërrojë atë.

Sepse të akuzosh kërkon më pak elokuencë, e tillë është natyra e njeriut, sesa të justifikosh; dhe dënimi, më tepër sesa falja, i ngjan më shumë drejtësisë.

Tani jam gati të bëj udhëtimin tim të fundit, një kërcim i madh në errësirë.

Kur e gjithë bota është e mbushur me banorë, atëherë zgjidhja e fundit e të gjithëve është lufta, e cila siguron për çdo njeri, fitore ose vdekje.

Zoti më vuri në këtë tokë për të arritur një numër të caktuar gjërash. Tani për tani jam aq shumë prapa sa nuk do të vdes kurrë.

“… është një gjë të dëshirojmë, tjetër gjë të jemi në kapacitetin e duhur për atë që dëshirojmë.”

Nëse burrat janë natyrshëm në një gjendje lufte, pse mbajnë gjithmonë armë dhe pse kanë çelësa për të kyçur dyert e tyre?

Nuk më shqetëson ritmi i jetës, por ajo ndalesa e papritur në fund.

Ndërgjegjja e njeriut dhe gjykimi i tij janë e njëjta gjë dhe, si gjykimi, po ashtu edhe ndërgjegjja mund të jetë e gabuar.

Çfarë është zemra veçse një sustë, dhe nervat përveç kaq shumë telave, dhe kyçet veçse kaq shumë rrota, që i japin lëvizje të gjithë trupit?

Unë shpesh vëzhgoj absurditetin e ëndrrave, por kurrë nuk ëndërroj për absurditetin e mendimeve të mia të zgjuara.

Frika nga gjërat e padukshme është fara e natyrshme e asaj që secili në vetvete e quan fe.

Sikur të ishte Padrejtësi të shesim më shtrenjtë se sa blejmë; ose t’i japë një njeriu më shumë sesa meriton. Vlera e të gjitha gjërave për të cilat është kontraktuar, matet me oreksin e kontraktuesve: dhe për këtë arsye vlera e drejtë është ajo që ata janë të kënaqur të japin.

Mos shiko madhështinë e së kaluarës së keqe, por madhështia e së mirës për t’u ndjekur.

Liria, për ta përcaktuar atë, nuk është gjë tjetër veçse mungesa e pengesave në lëvizje.

Në vetë hijet e dyshimit fillon një fije arsyeje (si të thuash), me udhëzimin e së cilës do të arratisemi drejt dritës më të qartë.

Ashtu si një kafshë bartëse futet në një zgjedhë në një karrocë, ashtu edhe shpirti futet në zgjedhën në këtë trup.

Ashtu siç është në ligjet e një kombi, si në ligjet e lojërave: Çfarëdo që lojtarët të gjithë bien dakord, nuk është padrejtësi ndaj asnjërit prej tyre.

Nuk është urtësia, por AUTORITETI ai që e bën ligjin.

Sa herë që arsyeja qëndron kundër njeriut, njeriu do të qëndrojë kundër arsyes.

Nëse do të lexoja aq libra sa shumica e burrave, do të isha mendjemprehtë sa ata.

Për sa i përket asaj mësipër, ekziston një thënie e dëgjuar shumë kohët e fundit, se mençuria fitohet, jo nga leximi i librave, por i njerëzve.

Qeveria [e përbashkët] nuk është qeveri, por ndarje e pasurisë së përbashkët në tre fraksione…

Lumturia është një përparim i vazhdueshëm i dëshirës, ​​nga një objekt në tjetrin; arritja e të parës nuk është tjetër veçse, por rruga për të dytën.